Medicinale eigenschappen van THC

De cannabisplant wordt al eeuwenlang gebruikt als medicinaal middel. Cannabis produceert honderden bestanddelen, waaronder tetrahydrocannabinol (THC). THC, de psychoactieve stof in cannabis, is generaties lang gedemoniseerd door de maatschappij. Bij juist gebruik kan het echter een uitstekende behandeling zijn voor sommige medische aandoeningen.

Vandaag bespreken we op de Cannactiva blog de heilzame eigenschappen van THC volgens het laatste wetenschappelijke onderzoek. Opmerking: Dit is een informatief artikel en is niet bedoeld om een ziekte te voorkomen, diagnosticeren of behandelen.

Geschiedenis van medicinale cannabis

Het medicinale gebruik van cannabis heeft eeuwenoude wortels, die teruggaan tot de teelt in China rond 4000 voor Christus, waar het werd gebruikt voor de behandeling van verschillende kwalen. Van daaruit verspreidde het zich naar India, het Midden-Oosten, Afrika en Europa. Het medicinale gebruik van cannabis nam echter af in de 20e eeuw door prohibitionistisch beleid, wettelijke beperkingen en de veranderlijkheid van de effecten.

De ontdekking van het endocannabinoïde systeem in de jaren 1990 zorgde echter voor een hernieuwde wetenschappelijke interesse in de cannabisplant. Vandaag de dag is medicinale cannabis in veel regio’s legaal, ondersteund door groeiend wetenschappelijk bewijs.

Medicinaal gebruik van THC ondersteund door wetenschappelijk onderzoek

Beheer van chronische pijn

Het gebruik van cannabis om chronische pijn te verlichten is de belangrijkste reden die wordt genoemd door patiënten die een medische behandeling met deze plant zoeken.

Onderzoeken hebben aangetoond dat een grote meerderheid van patiënten met een medische marihuanakaart het gebruikt om ernstige pijn te behandelen (5), en er zijn aanwijzingen dat veel patiënten cannabis gebruiken in plaats van opioïden, waardoor het gebruik van deze conventionele pijnstillers aanzienlijk afneemt (6).

Hoewel klinische onderzoeken suggereren dat plantaardige cannabinoïden pijn kunnen verlichten (7, 8), is er nog onvoldoende onderzoek gedaan naar de werkzaamheid, dosering, toedieningsmethoden en bijwerkingen van commercieel verkrijgbare cannabisproducten.

Slaapstoornissen

THC kan helpen bij de behandeling van kortdurende slaapstoornissen, vooral bij mensen met slapeloosheid en andere slaapgerelateerde stoornissen die secundair zijn aan andere medische aandoeningen, zoals pijn (20).

Door binding aan cannabinoïdereceptoren in de hersenen kan THC het vrijkomen van neurotransmitters beïnvloeden die slaperigheid bevorderen en waakzaamheid verminderen, en zo een betere slaap bevorderen bij kortdurend gebruik, terwijl het op de lange termijn de slaapkwaliteit kan beïnvloeden (20).

Antiemetica

Chemotherapiemedicijnen veroorzaken vaak misselijkheid en braken als bijwerkingen. Verschillende soorten geneesmiddelen, waaronder de cannabinoïden nabilone en dronabinol, zijn sinds 1985 goedgekeurd om deze symptomen te behandelen (1).

Van deze orale geneesmiddelen is aangetoond dat ze effectief zijn bij het onder controle houden van misselijkheid en braken als gevolg van chemotherapie, vergelijkbaar met traditionele behandelingen en superieur aan een placebo (2, 3), wat ook is aangetoond voor THC in combinatie met CBD (4). Bovendien zijn de effecten van cannabidiol (CBD) in deze context niet onderzocht, wat een behoefte is van patiënten die de psychoactieve effecten van THC willen vermijden. Onderzoek op dit gebied zou in de toekomst belangrijk kunnen zijn.

Stimulatie van de eetlust

THC kan de voedselinname verhogen om gewichtsverlies bij sommige ziekten, zoals kanker of HIV/AIDS, te voorkomen (9-12).

Kleine onderzoeken hebben aangetoond dat cannabis de eetlust en calorie-inname verhoogt, voornamelijk door meer te snoepen (13). Hoewel dit te wijten kan zijn aan het synergetische effect van veel van de bestanddelen van marihuana en niet noodzakelijkerwijs aan THC zelf, is het nog steeds een goede optie als medicijn tegen kanker.

Vermindering van spasticiteit bij multiple sclerose (MS) of ruggenmergletsel

Spasticiteit, veroorzaakt door schade aan de bovenste motorneuronen, manifesteert zich als onwillekeurige spiersamentrekkingen en treft mensen met chronische neurologische aandoeningen zoals multiple sclerose (MS) en dwarslaesie als gevolg van ruggenmergletsel (14). Sommige MS-patiënten gebruiken cannabis om de symptomen te verlichten, en onderzoeken suggereren dat bepaalde orale THC-extracten spasticiteit zoals ervaren door patiënten licht kunnen verminderen, hoewel ze niet consistent verbeteringen in medische evaluaties hebben aangetoond (8, 15).

Gilles de la Tourette

Het syndroom van Gilles de la Tourette is een neurologische aandoening die onwillekeurige bewegingen of geluiden veroorzaakt die “tics” worden genoemd. Hoewel er geen genezing is, hebben onderzoeken met THC een verbetering in de ernst van tics aangetoond (8, 16, 17).

Er is geen duidelijk verband aangetoond tussen het syndroom en de mechanismen van cannabis, hoewel sommige rapporten suggereren dat het tics kan verminderen door de angstreducerende effecten.

Ziekte van Parkinson

Het is aangetoond dat medicinale cannabis tremoren als gevolg van Parkinsonisme kan verbeteren , zoals gerapporteerd door twee onderzoeksgroepen (17, 19). Het lijkt echter niet te helpen bij onwillekeurige bewegingen geïnduceerd door levodopa (17), de primaire behandeling voor de ziekte van Parkinson.

Glaucoom

Glaucoom is een belangrijke oorzaak van blindheid en wordt gekenmerkt door schade aan de oogzenuw als gevolg van een verhoogde oogdruk. Behandelingen richten zich op het verminderen van deze druk.

Sommige onderzoeken suggereren dat marihuana de oogdruk kan verlagen, maar alleen tijdelijk (18). Hoewel een adequate behandeling voor het verlagen van de intraoculaire druk langdurige effecten zou moeten hebben, wordt THC, gezien het feit dat het op een gegeven moment tolerantie genereert en dosisescalatie meer psychoactieve effecten voor patiënten met zich meebrengt, niet als het beste alternatief beschouwd.

Conclusie

THC heeft een aanzienlijk therapeutisch potentieel, vooral voor de behandeling van symptomen van chronische ziekten en bepaalde aandoeningen. Het gebruik ervan moet echter worden beheerd door een gezondheidsdeskundige om de risico’s te minimaliseren, vooral gezien de individuele verschillen in reactie op behandelingen op basis van cannabis. Hoewel er nog steeds onderzoek wordt gedaan naar marihuana voor medisch gebruik, zijn twee belangrijke nadelen van het gebruik ervan de ontwikkeling van tolerantie en het psychoactieve effect.

Opmerking: Dit is een informatief artikel en is niet bedoeld om een ziekte te voorkomen, diagnosticeren of behandelen. De inhoud kan de diagnose of behandeling van een ziekte of symptoom aanvullen, maar mag deze nooit vervangen. Cannactiva-producten zijn geen geneesmiddelen en zijn bedoeld voor uitwendig gebruik. Na de publicatiedatum kan relevant nieuw wetenschappelijk bewijs beschikbaar zijn gekomen. Raadpleeg je arts voordat je CBD gebruikt. De therapeutische aanpak moet altijd persoonlijk zijn en hangt af van de professionele beoordeling.

Referenties

1. Grotenhermen, F., & Müller-Vahl, K. (2012). Het therapeutisch potentieel van cannabis en cannabinoïden. Deutsches Arzteblatt international, 109(29-30), 495-501. https://doi.org/10.3238/arztebl.2012.0495
2. Phillips, R. S., Friend, A. J., Gibson, F., Houghton, E., Gopaul, S., Craig, J. V., & Pizer, B. (2016). Antiemetica voor de preventie en behandeling van door chemotherapie veroorzaakte misselijkheid en braken bij kinderen. The Cochrane database of systematic reviews, 2(2), CD007786. https://doi.org/10.1002/14651858.CD007786.pub3
3. Smith, L. A., Azariah, F., Lavender, V. T., Stoner, N. S., & Bettiol, S. (2015). Cannabinoïden voor misselijkheid en braken bij volwassenen met kanker die chemotherapie krijgen. De Cochrane database van systematische reviews, 2015(11), CD009464. https://doi.org/10.1002/14651858.CD009464.pub2
4. Grimison, P., Mersiades, A., Kirby, A., Lintzeris, N., Morton, R., Haber, P., Olver, I., Walsh, A., McGregor, I., Cheung, Y., Tognela, A., Hahn, C., Briscoe, K., Aghmesheh, M., Fox, P., Abdi, E., Clarke, S., Della-Fiorentina, S., Shannon, J., Gedye, C., … Stockler, M. (2020). Oraal THC:CBD cannabisextract voor refractaire chemotherapie-geïnduceerde misselijkheid en braken: een gerandomiseerd, placebogecontroleerd, fase II cross-over onderzoek. Annalen van oncologie: officieel tijdschrift van de Europese Vereniging voor Medische Oncologie, 31(11), 1553-1560. https://doi. org/10.1016/j.annonc.2020.07.020
5. Light MK, Orens A, Lewandowski B, Pickton T. (2014). Marktomvang en vraag naar marihuana in Colorado. De Marijuana Policy Group.
6. Boehnke, K. F., Litinas, E., & Clauw, D. J. (2016). Gebruik van medicinale cannabis hangt samen met verminderd gebruik van opiatenmedicatie in een retrospectief onderzoek onder patiënten met chronische pijn. Tijdschrift voor pijn, 17(6), 739-744. https://doi.org/10.1016/j.jpain.2016.03.002
7. Andreae, M. H., Carter, G. M., Shaparin, N., Suslov, K., Ellis, R. J., Ware, M. A., Abrams, D. I., Prasad, H., Wilsey, B., Indyk, D., Johnson, M., & Sacks, H. S. (2015). Geïnhaleerde cannabis voor chronische neuropathische pijn: een meta-analyse van gegevens van individuele patiënten. Tijdschrift voor pijn, 16(12), 1221-1232. https://doi.org/10.1016/j.jpain.2015.07.009
8. Whiting, P. F., Wolff, R. F., Deshpande, S., Di Nisio, M., Duffy, S., Hernandez, A. V., Keurentjes, J. C., Lang, S., Misso, K., Ryder, S., Schmidlkofer, S., Westwood, M., & Kleijnen, J. (2015). Cannabinoïden voor medisch gebruik: een systematische review en meta-analyse. JAMA, 313(24), 2456-2473. https://doi.org/10.1001/jama.2015.6358
9. Williams, C. M., & Kirkham, T. C. (2002). Omkering van delta 9-THC-hyperfagie door SR141716 en naloxon, maar niet door dexfenfluramine. Farmacologie, biochemie en gedrag, 71(1-2), 333-340. https://doi.org/10.1016/s0091-3057(01)00694-3
10. Foltin, R. W., Fischman, M. W., & Byrne, M. F. (1988). Effecten van gerookte marihuana op de voedselinname en het lichaamsgewicht van mensen die in een residentieel laboratorium wonen. Appetite, 11(1), 1-14. https://doi.org/10.1016/s0195-6663(88)80017-5
11. Abel E. L. (1975). Cannabis: effecten op honger en dorst. Gedragsbiologie, 15(3), 255-281. https://doi.org/10.1016/s0091-6773(75)91684-3
12. Mattes, R. D., Engelman, K., Shaw, L. M., & Elsohly, M. A. (1994). Cannabinoïden en eetlustopwekking. Farmacologie, biochemie en gedrag, 49(1), 187-195. https://doi.org/10.1016/0091-3057(94)90475-8
13. Kirkham T. C. (2009). Cannabinoïden en eetlust: hunkering naar voedsel en plezier in voedsel. International review of psychiatry (Abingdon, Engeland), 21(2), 163-171. https://doi. org/10.1080/09540260902782810
14. Pandyan, A. D., Gregoric, M., Barnes, M. P., Wood, D., Van Wijck, F., Burridge, J., Hermens, H., & Johnson, G. R. (2005). Spasticiteit: klinische percepties, neurologische realiteit en zinvolle meting. Handicap en revalidatie, 27(1-2), 2-6. https://doi.org/10.1080/09638280400014576
15. Zajicek, J. P., Hobart, J. C., Slade, A., Barnes, D., Mattison, P. G., & MUSEC Onderzoeksgroep (2012). Multiple sclerose en cannabisextract: resultaten van de MUSEC trial. Tijdschrift voor neurologie, neurochirurgie en psychiatrie, 83(11), 1125-1132. https://doi. org/10.1136/jnnp-2012-302468
16. Koppel, B. S., Brust, J. C., Fife, T., Bronstein, J., Youssof, S., Gronseth, G., & Gloss, D. (2014). Systematisch overzicht: werkzaamheid en veiligheid van medische marihuana bij geselecteerde neurologische aandoeningen: verslag van de subcommissie voor richtlijnontwikkeling van de American Academy of Neurology. Neurologie, 82(17), 1556-1563. https://doi.org/10.1212/WNL.0000000000000363
17. Koppel B. S. (2015). Cannabis in de behandeling van dystonie, dyskinesie en tics. Neurotherapeutica: het tijdschrift van de American Society for Experimental NeuroTherapeutics, 12(4), 788-792. https://doi. org/10.1007/s13311-015-0376-4
18. Flach A. J. (2002). Delta-9-tetrahydrocannabinol (THC) in de behandeling van eindstadium open-hoek glaucoom. Transactions of the American Ophthalmological Society, 100, 215-224.
19. Holden, S. K., Domen, C. H., Sillau, S., Liu, Y., & Leehey, M. A. (2022). Hoger risico, hogere beloning? Zelfgerapporteerde effecten van cannabisgebruik in de echte wereld bij de ziekte van Parkinson. Movement disorders clinical practice, 9(3), 340-350. https://doi.org/10.1002/mdc3.13414
20. Babson KA, Sottile J, Morabito D. Cannabis, cannabinoïden en slaap: een literatuuroverzicht. Curr Psychiatry Rep. 2017 Apr;19(4):23. doi: 10.1007/s11920-017-0775-9. PMID: 28349316.