Bestrijdingsmiddelen op cannabis

De cannabiskweek heeft in veel landen een aanzienlijke groei doorgemaakt als gevolg van de legalisering van marihuana en de regulering van de verkoop van CBD-bloemen of henneptoppen. De komst van cannabistoppen op de markt brengt echter nieuwe uitdagingen met zich mee op het gebied van de veiligheid en kwaliteit van producten die bedoeld zijn voor consumptie.

Met name het gebruik van pesticiden in de cannabisteelt geeft aanleiding tot bezorgdheid over de mogelijke overdracht van chemische stoffen van pesticiden naar rook, extracten en eetbare producten gemaakt van de plant die bedoeld zijn voor consumptie, oraal of geïnhaleerd. Dit artikel geeft informatie over pesticiden in cannabis en hoe je veiligere producten kunt kiezen.

Wat zijn pesticiden en waarom worden ze gebruikt in de cannabisteelt?

Met de legalisatie van cannabis, marihuana en cannabidiol (CBD) is de vraag aanzienlijk gestegen, waardoor veel telers hun toevlucht nemen tot technieken om de opbrengst te verhogen, zoals het gebruik van groeistimulatoren en pesticiden (1).

Cannabis(Cannabis sativa) is een bijzondere plant die, zoals elk levend organisme, gevoelig is voor ziekten, infecties en plagen. Om deze factoren onder controle te houden en een optimale opbrengst te garanderen, produceert de cannabisplant in haar micro-plantenwereld verschillende verbindingen, zoals cannabinoïden en terpenen, die dienen als chemische verdediging van de plant tegen bepaalde infecties en plagen. Soms zijn de natuurlijke verdedigingsmechanismen van de plant echter niet voldoende en zijn kwekers genoodzaakt hun toevlucht te nemen tot het gebruik van pesticiden, wat vragen oproept over de veiligheid van cannabisconsumenten.

In landen waar cannabis legaal is, is er enige regelgeving voor het gebruik van pesticiden in de cannabisteelt, maar er is nog steeds geen gestandaardiseerd protocol voor het gebruik ervan. Sporen in de uiteindelijke toppen zijn toegestaan als het bestrijdingsmiddel door de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) als veilig of matig gevaarlijk wordt beschouwd.

Het is belangrijk op te merken dat de overwegingen van de WHO zijn gebaseerd op toxiciteitsstudies van deze verbindingen bij orale inname, terwijl de veiligheid bij inhalatie nog niet diepgaand is onderzocht (2). Dit is cruciaal, aangezien geïnhaleerd cannabisgebruik een van de meest voorkomende vormen van cannabisgebruik ter wereld is. Sommige landen hebben richtlijnen voor het monitoren van pesticiden in cannabis, en deze zijn meestal gebaseerd op de richtlijnen die al gelden voor tabak.

Soorten pesticiden die worden gebruikt in de cannabisteelt

Er worden verschillende soorten pesticiden gebruikt in de cannabisteelt, elk met hun eigen kenmerken en toepassingen:

• Insecticiden en acariciden: bestrijd insectenplagen die planten kunnen beschadigen.
• Fungiciden: Bestrijden schimmelinfecties zoals echte meeldauw en botrytis (grauwe schimmel).
• Herbiciden: Hoewel deze minder gebruikelijk zijn, doden ze ongewenst onkruid dat met cannabis concurreert om voedingsstoffen en licht.

Wat zijn de meest gebruikte pesticiden op cannabis?

• Insecticiden: pyrethroïden, avermectinen, zwavelhoudende producten, neemolie (van de neemboom) en spinosad (een natuurlijk insecticide dat geproduceerd wordt door fermentatie van bacteriën).
• Fungiciden: zwavel, koperverbindingen en kaliumbicarbonaat.
• Herbiciden: glyfosaat en paraquat.

Waar worden pesticiden in cannabis gevonden?

Bestrijdingsmiddelen die worden gebruikt in de cannabiskweek worden vastgehouden in de trichomen, de gespecialiseerde structuren in de bladeren en vooral in de bloemen of toppen van cannabis, die de hars bevatten die rijk is aan cannabinoïden en terpenen.

Cannabinoïden en terpenen zijn hydrofobe verbindingen, net als pesticiden. Daarom zijn de dichtheid van trichomen en de retentie van pesticiden gecorreleerd, wat kan betekenen dat hoe meer trichomen, hoe hoger de concentratie van pesticiden (3).

Invloed van pesticiden op de gezondheid van cannabisgebruikers

De WHO heeft de hoeveelheden bestrijdingsmiddelen bestudeerd die een risico vormen bij orale inname, maar inname door inademing is weinig onderzocht. Pesticiden kunnen worden overgedragen op rook door een proces dat pyrolyse wordt genoemd, waarbij de chemische afbraak van organisch materiaal door de toepassing van hitte sommige pesticiden kan omzetten in een chemische stof die giftiger is dan de oorspronkelijke verbinding en die uiteindelijk in de longen van de consument wordt opgenomen (4).

Sommige onderzoeken hebben residuen van bestrijdingsmiddelen in cannabisrook gekwantificeerd met behulp van verschillende rookapparaten (4). Deze studies benadrukken de dringende behoefte aan regelgevende richtlijnen op basis van streng wetenschappelijk onderzoek dat cannabisgebruikers vertrouwen kan geven.

Is het mogelijk om cannabis te hebben zonder pesticiden?

Ja, het is mogelijk om cannabis te kweken zonder pesticiden door middel van alternatieve strategieën. Deze omvatten biologische en mechanische bestrijding, de introductie van natuurlijke vijanden en het gebruik van fysieke barrières. Daarnaast kan het selectief kweken van ongediertebestendige planten en het gebruik van producten zoals neemolie, insectendodende zeep en kunstmest, die vaak worden gebruikt in de biologische teelt, ook effectief zijn.

Een van de leiders in deze sector is Jorge Cervantes, auteur van de Cultivation Bible, die meer dan 40 jaar van zijn leven heeft besteed aan het kweken en onderzoeken van biologische en biologische technieken voor het kweken van cannabis van hoge kwaliteit.

Biologische cannabisteelt

Is er een veilige manier om cannabis te kweken om te roken?

Ja, door Integrated Pest Management (IPM) en biologische landbouw.

Geïntegreerd plaagdierbeheer (IPM)

Het is een holistische en milieuvriendelijke aanpak die biologische, culturele, fysieke en chemische bestrijdingsmethoden combineert. De besluitvorming is gebaseerd op preventie en controle, waarbij pesticiden alleen als laatste redmiddel worden gebruikt. IPM-strategieën voor cannabisteelt omvatten gewasrotatie, de introductie van nuttige insecten (bijv. lieveheersbeestjes, roofmijten) en het gebruik van biologische bestrijdingsmiddelen.

Voorkeur voor biologische bestrijdingsmiddelen

Bij de biologische cannabisteelt worden geen synthetische pesticiden gebruikt, maar natuurlijke methoden om ongedierte te bestrijden, zoals het gebruik van biologische insecticiden. Dit is gebaseerd op het feit dat synthetische pesticiden (waarmee moleculen worden bedoeld die niet in de natuur voorkomen, maar alleen in laboratoria worden gesynthetiseerd) over het algemeen een stabielere en meer persistente chemische structuur hebben, waardoor ze zich gemakkelijker kunnen ophopen in het milieu en in levende organismen. Bovendien kan de toxiciteit van sommige van deze synthetische pesticiden essentiële biologische processen ernstig verstoren, waardoor de risico’s voor de menselijke en ecologische gezondheid toenemen.

Biologische bestrijdingsmiddelen die worden gebruikt in de cannabisteelt zijn onder andere neemolie, gewonnen uit de neemboom, die een breed spectrum insectendodende eigenschappen heeft, en spinosad, een natuurlijk insecticide afkomstig van de bacterie Saccharopolyspora spinosa, effectief tegen een verscheidenheid aan insectenplagen. Daarnaast bevordert dit type teelt het behoud van een gezonde bodem om de veerkracht van planten te vergroten.

In veel landen is het nodig om een certificaat van biologische teelt te verkrijgen om cannabisproducten als biologisch op de markt te kunnen brengen. Over het algemeen vereist deze certificering naleving van strenge richtlijnen, die ervoor zorgen dat de eindproducten vrij zijn van synthetische resten van bestrijdingsmiddelen.

Is neemolie echt de oplossing?

Neemolie werkt als een effectief bestrijdingsmiddel vanwege het belangrijkste actieve bestanddeel, azadirachtine. Hoewel het als een relatief veilige oplossing wordt beschouwd, is het veiligheidsprofiel bij inademing niet grondig bestudeerd. Tot nu toe is er slechts één gedocumenteerd geval van neem toxiciteit bij orale inname (5). Hoewel we niet kunnen aannemen dat het inhaleren van neem volledig veilig is, zou het een veiligere optie kunnen zijn in vergelijking met synthetische pesticiden.

Conclusie

Het gebruik van pesticiden in de cannabisteelt is een complexe kwestie die het belang van het beoordelen van potentiële gezondheidsrisico’s onderstreept. Steeds meer cannabisgebruikers kiezen voor thuisteelt om er zeker van te zijn dat ze geen toppen roken met resten van pesticiden, maar op dit moment lijken zowel natuurlijke als synthetische pesticiden, bij rationeel gebruik, veilig te zijn op de korte termijn. De enige manier om erachter te komen of er pesticiden zijn gebruikt op cannabis is door middel van pesticidentesten, hoewel dit duur is en ook geen garantie biedt. EU-verordening 396/2005 voor voedsel en landbouwproducten stelt maximumwaarden voor residuen (MRL’s) vast voor deze producten. Maar zelfs als de gebruikte pesticiden op een product kunnen worden gekwantificeerd, zijn de veilige niveaus van deze verbindingen bij inademing onbekend. Bovendien is de toxiciteit van deze moleculen in combinatie (het ene bestrijdingsmiddel kan de toxiciteit van het andere versterken) niet onderzocht. Dit is het “cocktailfenomeen” dat wordt beschreven door verschillende onderzoekers zoals Nicolás Olea, een uitdaging die zich ook voordoet bij de toegestane hoeveelheden pesticiden in voedingsmiddelen.

Het is cruciaal dat de langetermijneffecten van pesticiden in cannabis verder worden onderzocht en dat het gebruik van deze stoffen kan worden gereguleerd om ervoor te zorgen dat de consumptie van cannabisproducten de gezondheid van consumenten niet in gevaar brengt.

Referenties

1. Lenton, S., Frank, V. A., Barratt, M. J., Potter, G. R., & Decorte, T. (2018). Kweekpraktijken en het gebruik van potentieel schadelijke chemische additieven onder een steekproef van kleinschalige cannabiskwekers in drie landen. Drug and alcohol dependence, 192, 250-256. https://doi.org/10.1016/j.drugalcdep.2018.07.040
2. Taylor, A., & Birkett, J. W. (2020). Bestrijdingsmiddelen in cannabis: een overzicht van analytische en toxicologische overwegingen. Drugstesten en -analyse, 12(2), 180-190. https://doi.org/10.1002/dta.2747
3. Antonious, G. F., & Snyder, J. C. (1993). Trichoomdichtheid en retentie en halfwaardetijd van pesticiden. Tijdschrift voor Milieukunde en Gezondheid, Deel B, 28(2), 205-219. https://doi.org/10.1080/03601239309372823
4. Sullivan, N., Elzinga, S., & Raber, J. C. (2013). Bepaling van residuen van bestrijdingsmiddelen in cannabisrook. Tijdschrift voor toxicologie, 2013, 378168. https://doi.org/10.1155/2013/378168
5. Mishra, A., & Dave, N. (2013). Vergiftiging door neemolie: Gevalverslag van een volwassene met toxische encefalopathie. Indian journal of critical care medicine : peer-reviewed, officiële publicatie van de Indian Society of Critical Care Medicine, 17(5), 321-322. https://doi.org/10.4103/0972-5229.120330