Antonio Escohotado: pionier van cannabiskennis in Spanje

Vandaag nodigen we op de Cannactiva blog La Emboscadura uit, de monografische uitgeverij van Antonio Escohotado, om te praten over de ervaring met cannabis van de filosoof die de voorschriften van de anti-drug moraal uitdaagde.

“De grootste gunst die een land kan worden verleend, is een nuttige plant toevoegen aan zijn cultuur“.

Thomas Jefferson, Aantekeningen over Virginia

Wie was Antonio Escohotado

Antonio Escohotado Espinosa was een Spaanse filosoof, universiteitsprofessor en essayist, het meest bekend om zijn werk Historia General de las Drogas ( 1989). Escohotado was een fervent criticus van het prohibitionistische beleid en verdedigde onvermoeibaar de individuele vrijheid. Hij daagde sociale en juridische conventies uit met goed onderbouwde argumenten en diepgaande eruditie. Zijn leven is buitengewoon, van het vertalen van grote auteurs (Newton, Hobbes, etc.), tot een van de medeoprichters van discotheek Amnesia op Ibiza, tot het doceren van filosofie, rechten en sociologie aan de universiteit gedurende meer dan 30 jaar.

Twee jaar na zijn dood is Antonio Escohotado nu een legende in het hedendaagse Spaanse denken, die zich al tientallen jaren onderscheidt door zijn diepgaande analyse van controversiële onderwerpen en zijn onvermoeibare onderzoek naar nieuwe perspectieven op onderwerpen die als controversieel worden beschouwd, waaronder marihuana.

Passie voor kennis

Antonio werd geboren in een burgerlijke familie en voelde al op jonge leeftijd een onbedwingbare passie voor kennis. Escohotado tartte de conventies en begaf zich op onbekend terrein om de complexiteit van de maatschappij, de realiteit en de menselijke geest te verkennen. Zijn onderzoek naar cannabis, dat zijn neerslag vindt in werken als La Cuestión del Cáñamo – dat aan het eind van het jaar opnieuw wordt uitgegeven door La Emboscadura – en La Cuestión del Cáñamo – dat aan het eind van het jaar opnieuw wordt uitgegeven door La Emboscadura – of Leren van drugshebben hem gepositioneerd als een centrale figuur in de anti-prohibitionistische beweging, vooral in Spanje.

Voor Escohotado was cannabis meer dan alleen een recreatieve plant; in de strikt persoonlijke sfeer was het een groot deel van zijn leven een middel voor introspectie en creativiteit. Hij zag het als een katalysator voor wat hij “depressieve luciditeit” noemde, een gemoedstoestand die hem in staat stelde om zijn gedachten te onderzoeken en zijn teksten vanuit een ander perspectief te bekijken na lange nachten van intellectueel werk.

Begin en ervaringen

Escota‘s relatie met cannabis begon relatief laat in vergelijking met de jeugd van tegenwoordig, een verdere demonstratie van de meester van de voorzichtigheid en elegantie die zijn persoonlijkheid kenmerkten, waardoor hij de potentiële schade van vroeg marihuanagebruik vermeed. Er wordt gezegd dat zijn eerste onderdompeling in deze wereld plaatsvond in het begin van de jaren 1970, toen hij, na het afronden van zijn academische studie, verlof aanvroeg van zijn functie als ambtenaar bij het Officiële Kredietinstituut (ICO) en naar het eiland Ibiza verhuisde met de intentie om zich aan te sluiten bij de ‘Broederschap van de Eeuwige Liefde’, zoals hij ”bekende” in een Eleusinische Ontmoeting met Fernando Sánchez Dragó gehouden in San Lorenzo del Escorial. Het hoofddoel van deze groep was om wereldwijd gratis LSD te verspreiden en zichzelf te financieren met de handel in Libanese rode hasj. Hoewel de hippiesekte zijn oorsprong had in de Verenigde Staten en niet in de buurt van de Balearen, hadden ze een “man op het eiland” – zoals Escohotado meermaals vermeldde – en aan hem droeg hij het boek op Mijn privé Ibiza .

Stichting Amnesia en First Cultivations

Het pad van de auteur op de Pitiusa leidde er uiteindelijk toe dat hij zich distantieerde van dit idee, wat culmineerde in de oprichting van de beroemde discotheek Amnesia samen met zijn grote vriend, Manolo Saez de Heredia, en op zijn beurt in zijn eerste stappen in de teelt van marihuana. Escohotado stortte zich op de verzorging van de plant en slaagde erin een prachtig exemplaar te laten ontkiemen in zijn tuin, een zeldzaamheid in Spanje in die tijd.

Zijn toewijding aan de teelt werd echter al snel onderbroken door de agenten van de autoriteiten, die een exemplaar in beslag namen waar Escohotado bijzonder trots op was, waardoor hij voor het eerst werd gearresteerd in het “kasteel” van Dalt Vila.

Na zijn terugkeer naar Madrid zette Escohotado zijn onderzoek naar psychoactieve stoffen voort en dit keer maakte hij een baanbrekende stap in de hydrocultuur van marihuana. Deze methode, waarbij planten worden gekweekt in een waterige oplossing die rijk is aan voedingsstoffen in plaats van in aarde, biedt een aantal voordelen waardoor het tegenwoordig een bijzonder aantrekkelijke optie is voor kwekers. Escohotado mat nauwkeurig – in het begin van de jaren 1990 – de controle van voedingsstoffen en bevorderde een paradijselijke kweek- en bloeiomgeving voor zijn meisjes. Hij was een van de eerste Spanjaarden die regelmatig Nederlandse zaden – van het Skunk- of White Widow-type – van een tot dan toe ongekende potentie kreeg en die “toppen als kolven” boden, in zijn eigen woorden.

Later zou hij verhuizen van Hoyo del Manzanares naar Parquelagos, maar deze keer was het geen politie-interventie die de oogst van de filosoof ruïneerde, maar de actie van een paar harteloze kruimeldieven, een omstandigheid die bijna ironisch is: de complicaties die gepaard gaan met het kweken van marihuana door burgers met als enig doel zelfvoorziening, lijken vandaag de dag keer op keer te worden afgebroken zonder enige bescherming van de autoriteiten. Escohotado bevond zich opnieuw in de situatie dat hij zijn oogst verloor en niet de mogelijkheid had om deze te repliceren. Tot zijn ongeluk hoorde hij maanden later dat zijn oogst was verkocht op de zwarte markt in de bergen van Madrid, met de extra prijs die hoort bij het hebben van “Escohotado’s marihuana”.

De in Madrid geboren auteur liet zich niet ontmoedigen en besloot in de jaren daarna zijn taak opnieuw op te pakken, maar dit keer door een duidelijk zichtbare bijl op zijn veranda te plaatsen in de hoop potentiële criminelen ervan te weerhouden rond te sluipen bij zijn kleine oogst in de achtertuin van zijn twee-onder-een-kapwoning. Tot zijn ongeluk had de visuele dreiging echter niet altijd het gewenste effect en jaren later, op een andere noodlottige nacht, slaagden de indringers erin zijn huis opnieuw binnen te dringen en zijn drie planten over te nemen.

Escohotado zei dat hij, toen hij zich van de situatie bewust werd, de tuin in ging en allerlei scheldwoorden riep en er zelfs in slaagde om de hand van een van de dieven te raken, die ongedeerd ontsnapte met de buit.

Escohotado’s ongelukkige ervaring met het kweken van marihuana betekende dat zijn vaardigheden als kweker na dit incident nooit meer het daglicht zagen, en vanaf dat moment sloeg hij alleen nog maar materiaal in dat lezers en vrienden hem zo vriendelijk waren te geven.

Antonio Escohotado’s nalatenschap op het gebied van drugs

In zijn goed gedocumenteerde trilogie Geschiedenis van drugs legt Escohotado uit hoe drugs een integraal onderdeel zijn geweest van diverse culturen over de hele planeet voor de verbinding met het goddelijke. Hij noemt merkwaardige feiten, zoals het feit dat in de oudheid de hosties bij heidense rituelen hosties van brood met psychoactieve ingrediënten waren, of dat tot ver in de 20e eeuw drugs die tegenwoordig sterk gecriminaliseerd worden, zoals opium, de steen der wijzen van de geneeskunde waren. Tot de internationale WHO-conventie van 1961, toen bepaalde stoffen willekeurig als “drugs” werden geclassificeerd, waardoor ze verboden werden. Cannabis en zijn hars (hasjiesj) werden bijvoorbeeld geclassificeerd als een drug van schema IV, op hetzelfde niveau als heroïne. Duizenden jaren geschiedenis en traditionele cultuur werden vernietigd in een paar vellen papier.

“Gematigdheid is elegantie. Elegantie is gematigdheid, en dit woord komt van kiezen.”

Antonio Escohotado

In sommige van zijn interviews zegt Escohotado dat“drugs verbieden hetzelfde is als willen dat auto’s niet racen door de snelheidscontrole wegte nemen”. Het verbod is niet alleen nutteloos in het controleren van druggebruik, maar heeft gebruikers ook veranderd in proefkonijnen voor ongereguleerde en dus versneden stoffen, waardoor de risico’s van druggebruik toenemen. Antonio Escohotado was geen voorstander van de legalisatie van drugs, maar van de intrekking van prohibitionistische wetten, omdat het probleem ontstond na de criminalisering ervan.

Antonio Escohotado Espinosa’s werk en zijn bijdrage aan de studie en praktijk van cannabis in Spanje is niet te overzien en zijn nalatenschap leeft voort als een bewijs van zijn toewijding aan intellectueel onderzoek. Hij noemde altijd het belang van de bereidheid om van gedachten te veranderen als een essentieel onderdeel van leren, waarbij hij het dogmatisme van religies en politieke ideologieën afwees. Zijn motto was“leven en laten leven“. Zijn nalatenschap blijft het debat over persoonlijke vrijheid en drugsbeleid over de hele wereld inspireren.

“Vanaf de huid naar binnen begint mijn exclusieve jurisdictie. Ik kies wat die grens wel of niet mag overschrijden. Ik ben een soevereine staat en de grenzen van mijn huid zijn veel heiliger voor mij dan de politieke grenzen van welk land dan ook”.

Anonieme tijdgenoot

Hoewel hij beroemd werd door zijn goed gedocumenteerde trilogie Historia General de las Drogas, schreef Escohotado ook filosofische werken over Hegeliaanse metafysica zoals Werkelijkheid en substantie en een diepgaande analyse van het communisme, vervat in de monumentale trilogie van De vijanden van de handel .

In de zoektocht naar de waarheid over het gebruik van deze oeroude plant heeft cannabis talloze reële en potentiële voordelen voor de maatschappij, of het nu is als plant voor de productie van talloze ecologische en duurzame materialen, of op medicinaal niveau door de verschillende cannabinoïden die aanwezig zijn in deze “goddelijke” plant, zoals de in Madrid geboren auteur deze veelzijdige struik ooit noemde.

Jorge Melero en Jorge Escohotado

De hinderlaag